Op vrijdagochtend vroeg heen en zaterdag rond borreltijd terug: het recept voor de Champagne trip die ik met vriend Tim afgelopen weekend gemaakt heb. Met samen drie dochters (!) op komst deze zomer mocht er groots worden ingekocht. Twee wijnadressen deden we aan: Tribaut in Hautvillers en Maillart in Ecueil. De laatste was nieuw voor mij; geen onaangename verrassing echter. Bij Maillart hebben we meerdere Champagnes geproefd en daarbij viel op dat de wijnen allen zeer droog waren. Er werd ons uitgelegd dat de dosering (met de liqueur d’expédition) voor de ‘Platine’ slechts 7 gram per liter is. Dat is kennelijk laag leerden wij. Ter vergelijk: een Brut Champagne van Veuve Cliquot zit op een dosering van 11 g/l.
Op de vrijdagmiddag na de lunch door naar Tribaut, een bekend adres. De ‘gewone’ brut heeft altijd een mooie prijs/kwaliteit verhouding (Euro 15 per fles), maar ik kon het niet laten om dit keer de 1er cru genaamd ‘Grande Cuvée Spéciale’ ook te kopen (bijna Euro 22 per fles). Ik kan niet zeggen dat ik een enorme kenner ben, maar deze wijn was absoluut heerlijk en sprong er enorm uit!
In Reims hebben wij verder genoten van een mooi diner bij Le Millenaire. Een restaurant waar je heerlijk uitgebreid kan dineren, maar voor een groep van 5 licht beschonken kerels (wijnjagers uit de Sancerre waren ondertussen ook aangehaakt) ietwat stijfjes wellicht.
Op de heenreis deden wij een leuk lunchtentje aan: Le Jardin in Neufchâtel-sur-Aisne. Vaak kies ik voor het lunchmenu waarmee je twee of drie gangen eet voor in dit geval 11-17 Euro. En het was ook dit keer uitstekend. In Frankrijk is het eigenlijk heel simpel om leuke tentjes te vinden. Kijk naar twee criteria:
I) waar heeft men het meest vreselijke behang? Zalmroze en bloemetjesmotieven doen het heel goed. Le Jardin spant op dit vlak de kroon met roze buitenmuren en een bordeauxrood vogelkooitjesbehang. Ik vind het vooral heel knap uitgezocht 
Helaas is criterium één meestal pas na binnenkomst te beoordelen. Nummer twee is daarom handiger: II) waar staan de meeste Franse auto’s voor de deur? De locale bevolking weet als geen andere de beste tentjes uit te zoeken en zo kom je op de leukste plekken. Succes verzekerd.
Na de buren voederinstructies gegeven te hebben voor onze kat Médoc waren we al snel op weg richting Duitse grens. Onderweg pikten we Frank en Jessica (Zweedse bubbeljagers) op en vier uur later belandden we aan de Moezel, in het dorpje Bremm. Hier worden druiven op de steilste wijnhellingen van Europa verbouwd. Met mijn gezonde dosis hoogtevrees liep ik over een paadje van 30 cm breed, met naast me een afgrond van 100 meter. Hoe men hier het land goed bewerken kan, weet ik niet, maar alles gaat met de hand. Tegen een helling van 65% (!) kruipt een tractor niet op.
De liefde laaide twee jaar eerder hoog op tijdens Bourgogne wijnreis deel I! Een huwelijk volgde en daarna een lege wijnkast. Edouard en Marianca waren dus genoodzaakt de oude Peugeot nog een keer in stelling te brengen en met Eva en Merijn togen ze op weg. Op zoek naar het lekkers dat de bourgogne te bieden heeft.
In de Maconnais streek proeven we bij wijnhuis “Les Grand Crus Blancs”: o.a. Saint-Véran, Pouilly-Fuissé en Pouilly-Vincelles. Wat zijn dit heerlijke frisse wijnen!
Een vast adres met een mooie 1er cru. Wel valt nu op dat de 2008 in vergelijking met 2006 minder uitgesproken boterig is. Iets wat ik graag terugzie in een mooie houtgerijpte Bourgogne. Een lichte teleurstelling dus, maar mevrouw Dury maakt ons weer gelukkig met een heerlijk frisse en eenvoudige Aligoté.
Inladen en dan op weg naar Beaune waar we aan de rand van het centrum overnachten bij meneer en mevrouw Bianco. De deuren van de wijnkelder gaan al snel open en de ene na de andere fles gaat open. Het wordt gezellig!
De volgende en laatste wijnjacht dag brengen we door onder de grote namen van de Bourgogne in St. Aubin en in het ‘Maison Des Grand Crus’, waar we een prachtige Puligny Montrachet 1er cru op de kop tikken. Onderweg wordt de wijngaard “Les Murgers Des Dents De Chien” nog aan een grondige inspectie onderworpen. Dit staat -zo heb ik geleerd- niet voor de hond met kiespijn, maar de stapels hondentanden vanwege de hier nogal puntige stenen in vergelijking met de ronde kiezels uit de omliggende wijngaarden. 