Op vrijdagochtend vroeg heen en zaterdag rond borreltijd terug: het recept voor de Champagne trip die ik met vriend Tim afgelopen weekend gemaakt heb. Met samen drie dochters (!) op komst deze zomer mocht er groots worden ingekocht. Twee wijnadressen deden we aan: Tribaut in Hautvillers en Maillart in Ecueil. De laatste was nieuw voor mij; geen onaangename verrassing echter. Bij Maillart hebben we meerdere Champagnes geproefd en daarbij viel op dat de wijnen allen zeer droog waren. Er werd ons uitgelegd dat de dosering (met de liqueur d’expédition) voor de ‘Platine’ slechts 7 gram per liter is. Dat is kennelijk laag leerden wij. Ter vergelijk: een Brut Champagne van Veuve Cliquot zit op een dosering van 11 g/l.
Op de vrijdagmiddag na de lunch door naar Tribaut, een bekend adres. De ‘gewone’ brut heeft altijd een mooie prijs/kwaliteit verhouding (Euro 15 per fles), maar ik kon het niet laten om dit keer de 1er cru genaamd ‘Grande Cuvée Spéciale’ ook te kopen (bijna Euro 22 per fles). Ik kan niet zeggen dat ik een enorme kenner ben, maar deze wijn was absoluut heerlijk en sprong er enorm uit!
In Reims hebben wij verder genoten van een mooi diner bij Le Millenaire. Een restaurant waar je heerlijk uitgebreid kan dineren, maar voor een groep van 5 licht beschonken kerels (wijnjagers uit de Sancerre waren ondertussen ook aangehaakt) ietwat stijfjes wellicht.
Op de heenreis deden wij een leuk lunchtentje aan: Le Jardin in Neufchâtel-sur-Aisne. Vaak kies ik voor het lunchmenu waarmee je twee of drie gangen eet voor in dit geval 11-17 Euro. En het was ook dit keer uitstekend. In Frankrijk is het eigenlijk heel simpel om leuke tentjes te vinden. Kijk naar twee criteria:
I) waar heeft men het meest vreselijke behang? Zalmroze en bloemetjesmotieven doen het heel goed. Le Jardin spant op dit vlak de kroon met roze buitenmuren en een bordeauxrood vogelkooitjesbehang. Ik vind het vooral heel knap uitgezocht 
Helaas is criterium één meestal pas na binnenkomst te beoordelen. Nummer twee is daarom handiger: II) waar staan de meeste Franse auto’s voor de deur? De locale bevolking weet als geen andere de beste tentjes uit te zoeken en zo kom je op de leukste plekken. Succes verzekerd.
Na de buren voederinstructies gegeven te hebben voor onze kat Médoc waren we al snel op weg richting Duitse grens. Onderweg pikten we Frank en Jessica (Zweedse bubbeljagers) op en vier uur later belandden we aan de Moezel, in het dorpje Bremm. Hier worden druiven op de steilste wijnhellingen van Europa verbouwd. Met mijn gezonde dosis hoogtevrees liep ik over een paadje van 30 cm breed, met naast me een afgrond van 100 meter. Hoe men hier het land goed bewerken kan, weet ik niet, maar alles gaat met de hand. Tegen een helling van 65% (!) kruipt een tractor niet op.
